صفحه اصلی arrow شمارۀ ٥
شمارۀ ٥

سال سوّم شمارۀ اوّل، تابستان١٩٩٩



‌نقطهٴ عطفى براى تمام ملل‌
شمارۀ ٥
نگارش: ترجمهٴ شيرين سميعى
  

 بيانيّهٴ جامعهٴ بين‌المللی بهائى بمناسبت ‌پنجاهمين ‌سال ‌تأسيس سازمان ملل متّحد، ١٩٩٥

وحدت عالم انسانى صفت مشخصّهٴ دوره‌اى‌است که اينک جامعهٴ بشرى به‌آن نزديک مى‌گردد. وحدت خانواده، وحدت قبيله، وحدت حکومت شهرى و وحدت ملّى يکى پس از ديگرى تحقّق يافته‌است و اکنون هدفى که دنياى رنج‌کشيده و درمانده براى نيل بدان تلاش مى‌کند وحدت عالم انسانى است.

مرحلهٴ ايجاد ممالک به‌پايان رسيده‌است. آشوب و اغتشاش ناشى از برخورد قدرت‌هاى ملّى به‌اوج خود نزديک مى‌شود و دنيا که در جهت بلوغ و کمال پيش مى‌رود بايد از آن بُت معبود دست بکشد و وحدت و تماميّت روابط انسانى را بشناسد و براى هميشه نظامى مستقرّ سازد که بتواند به‌بهترين وجه اين اصل اساسى حيات بشرى را در خود مجسّم و مصوّر سازد. "حضرت شوقى افندى  ١٩٣٦ "   

يکم _ نظر اجمالی: فرصتى براى تفکّر و تأمّل

 قرن بيستم يکى از پر تلاطم‌ترين دوران تاريخ بشرى‌است و شاهد تحوّلات فاحش، انقلابات و خروج سريع و اساسى از دوران گذشته ازجمله از هم پاشيدن سيستم استعمارى وامپراطوريهاى قرن نوزدهم، ظهور و سقوط مصيبت‌بار حکومتهاى ديکتاتورى، فاشيست و کمونيست بوده‌است که بعضى از اين تغييرات و تحوّلات بسيار مخرّب و باعث مرگ و نابودى مليونها نفر و از بين رفتن نحوهٴ زندگى و سنّتهاى کهن و منهدم شدن رسوم قديمى و مورد احترام شده‌است .

 نهضتها و روندهاى ديگر بطور وضوح مثبت بوده‌است، اختراعات و اکتشافات علمى و بينشهاى جديد اجتماعى باعث دگرگونيها و پيشرفتهاى اجتماعى، اقتصادى و فرهنگى گرديده و راه براى وصول به معانى جديد حقوق بشر، تصريح و تأکيد به احترام شخصى، موقعيتّهاى گسترده جهت موفّقيّتهاى فردى و دسته‌جمعى و پيشرفت در علوم و آگاهيهاى انسانى هموار شده‌است.

اين دو مرحلهٴ توأم _ سقوط نهادهاى قديمى از يکطرف و بوجودآمدن  نحوهٴ تفکّر جديد از سوى ديگر_ دليل وجود روند واحدى است که در طى يکصد سال گذشته بسرعت بطرف وابستگى و آگاهى متقابل و اتّحاد و يکپارچگى بشر در حرکت است.

اين تمايل در حدّ وسيع يک پديده، از ائتلاف بازارهاى اقتصادى جهانى که بنوبهٴ خود، اتّکاء بشر را به منابع مختلف و وابستهٴ انرژى، غذا، موادّخام، تکنولوژى و علوم نشان ميدهد تا ايجاد سيستمهاى مخابراتى و حمل ونقل ماهواره‌اى قابل مطالعه است. اين موضوع در فهم علمى محيط زيست بهم‌ پيوستهٴ زمين منعکس است که آنهم بنوبهٴ خود ضرورت شديدى به همکاريهاى بين‌المللی داده‌است . افزايش نيروى مخرّب سلاحهاى عصر حاضر بخوبى نشان ميدهد که اکنون اين امکان وجود دارد که تعداد کمى از افراد بتوانند تمدّن بشرى را بکلّى از بين ببرند. آگاهى عمومى بر اين روند در هر دو مورد سازندگى و تخريب آن، احساس دردناکى به تصوير آشناى کرهٴ آبى و سفيدى که در تاريکى فضا چرخان است ميبخشد و بوضوح نشان ميدهد که ما انسان واحدى هستيم که با وجود اختلافات ظاهرى وسيع در يک وطن زندگى ميکنيم. همچنين مساعى مداوم ملل دنيا در ايجاد يک سيستم سياسى جهانى که بتواند صلح، عدالت و کاميابى براى بشر تأمين کند کاملأ واضح است. عالم بشريّت دو بار در اين قرن سعى کرده که يک نظم جهانى بوجود بياورد و هر بار کوشش شده که به پيدائى شناسائى و وابستگى متقابل جهانى توجّه شود و در عين حال حقّ حاکميّت ملّى بجاى خود حفظ شود. با توجّه به قرنى که به خاتمه‌اش نزديک ميشويم، جامعهٴ ملل با پيشرفت غير منتظره‌اى در مورد امنيّت همگانى توانست قدمهاى قاطعى در ايجاد نظم جهانى بردارد.

ادامه مطلب...
 
 
 

استفاده از مطالب پژوهشنامه‎‎تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.‏

Creative Common